Het vervelendste van een psychose is het beeld dat eromheen hangt. Nee, echt. Nou ja, half. Iedereen kent verhalen over psychoses en mensen die ze hebben, weinig mensen kennen de verhalen achter de mensen zelf. Zeggen dat je een psychose hebt, staat garant voor reacties. Zelden zijn het vragen over je eigen situatie. Mensen willen je kunnen spiegelen aan de idioot in de winkelstraat, een psychoot uit het nieuws, de laatste aflevering van een detective op televisie of hun wildste fantasieën. Als je niet totaal verknipt en gevaarlijk bent, dan ben je ook niet interessant.
Voor de wilde fantasieën en spookverhalen is het misschien jammer, maar de meeste mensen met een psychose voldoen niet aan dat spectaculaire beeld. Er gebeurt van alles in hun hoofd en als je het hardop uitspreekt of voorleest klinkt het wel raar, maar het zal het nieuws niet halen. Voor mensen die ervan horen, kan een psychose heel vreemd overkomen. Misschien lijken de mensen wel gek. Totdat je echte vragen gaat stellen. Vragen over de mensen achter de psychose. Dan kom je erachter dat die mensen niet gek zijn. Wij wisten dat allang. Daarom kun je je vragen ook aan ons stellen.
