Ik ben vaak in gedachten… Als ik op straat loop, op de fiets zit, in de sportschool ben. Gedachten over van alles. Vooral over dingen die ik nog moet regelen, met wie ik nog af moet spreken of wanneer ik weer kan sporten. Ik ben vooral met de dingen bezig die er eigenlijk niet toe doen op dat moment. En als ik niet in gedachten ben, heb ik nog een smartphone waar ik met mijn hoofd ‘in’ zit.

Wat me laatst opviel is dat ik op een helder moment, toen ik niet in gedachten was en de batterij van mijn telefoon leeg was, om me heen keek. Naar de bomen, de mooie huizen en panden in Utrecht, vogels die de boel onderschijten, de markt waar er nog altijd voor 5 euro een bosje tulpen wordt aangeboden en vooral ‘de mensen’. Ik voelde me anders. Je merkt dat wanneer je je openstelt voor ‘de wereld’ echt wat terugkrijgt. Niet alleen van alle indrukken die je opdoet, maar ook wat je terugkrijgt van de mensen die je tegenkomt. Vrolijke blikken, een vriendelijke knik van iemand die ik nog nooit heb ontmoet of juist een verdrietig gezicht. Ik werd er op dat moment echt gelukkiger van. Het leek wel of de wereld mij probeerde te vertellen wat ik al die tijd uit het oog had verloren. Wat zonde dat ik de wereld zo klein houd en dat ik het niet deel met de iedereen. De wereld heeft zo veel moois te bieden en wat zonde dat ik daar niet altijd bij stil sta.

kijk eens om je heen

“Mensen, kijk om je heen, laat je volgieten met alles wat de wereld je te bieden heeft. Het zal je helpen”.